in 1936 schrijven Magí Cassanyes en Josep Viola Gamón het manifest van de Logicofobistas ter begeleiding van de groepsexpositie in la Llibreria Catalònia in Barcelona mei 1936. Daarin wordt geëxpliciteerd wat de logicofobistas samenbindt namelijk een vorm van surrealisme dat de nadruk legt op de antithese waarin poëzie het intellectuele aspect stuurt. Dit surrealisme achten de schrijvers is een nieuw soort poëzie dat nieuwe kennis oplevert.

«El Surrealisme escriu Viola en el catàleg  de l’ exposició Logicofobista, aspecte dialècticament antitètic dins la Logicofobista, s’oposa a tota expressió artística i considera la Poesia com a activitat de l’esperit. En la seva recerca del meravellós, sorprenent i excepcional, no és pas evasionista en si, sinó que, tot abastant el concretament poètic, tendeix a precipitar l’actual crisi de consciència, mostrant-se essencialment com a expressió de la revolució permanent de l’esperit.»

«El Surrealisme és, a la vegada, nova noció de la poesia i un mètode nou de coneixe>

Het poëtische is hier de maatstaf voor een geestelijke activiteit die mogelijk een eind kan maken aan “de huidige crisis van het bewustzijn”. Het karakter van deze maatstaf is een logicofobistische en surrealistische invulling van poëzie met naast het revolutionaire aspect ook de pretentie van een nieuwe soort kennis die deze poëzie op zou leveren. Aangenomen dat deze beweging de logos, de ratio, als een ‘beperking’ benadert en daar juist een intellectuele vrijheid tegenoverstelt, krijgt de poëzie ook extra ruimte om deze kennis te manifesteren. 

(uit: Gert Wijlage, poëzie als maatstaf, 2025-2026)

———+———